Σκύβοντας πάνω ἀπ᾿ τῆς ψυχῆς μου τὴ συσκότιση

στίχους ἰσχνοὺς θὰ ἐπιδείξω
ἀποκλεισμένους ἀπὸ ἀπρόσμενη κακοκαιρία
ποῦ πλήγωσε θανάσιμα
κάποιο δειλό μου λυκαυγές.

Πολλὰ θὰ λὲν οἱ στίχοι αὐτοί,θὰ δεῖτε, θὰ διαβάσετε.
Ὁ τελευταῖος μόνο στίχος τίποτε δὲν θὰ λέει.
Κοιτώντας θλιβερὰ τοὺς προηγούμενους θὰ κλαίει.

Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2012

Έρωτας είναι να νιώθεις το σ αγαπώ σε παρένθεση


Έρωτας είναι να νιώθεις το σ’ αγαπώ σε παρένθεση…

Να ακούς τη μιλιά του
Να απαντάς με ψιθύρους
τα άσχετα, τα καθημερινά
και η ψύχη σου παρενθετικά
να φωνάζει… σ’ αγαπώ!

Να μιλάς με τη σκέψη του
Να στάζεις  την επιβίωση του
Να σου χαρίζει την εξέλιξη σου
Και η ψυχή σου παρενθετικά
να σπαράζει… σ’ αγαπώ

Να βλέπεις  με τα μάτια του
Να δίνεσαι με τα χέρια του
Να μπουσουλάς με τα πόδια του
Και η ψυχή σου παρενθετικά
να πετάει μικρά….
απειροελάχιστα
αμέτρητα
νωχελικά
βασανιστικά
παιχνιδιάρικα
σαγαπάκια
σ’ αγαπώ!
-mips-