Σκύβοντας πάνω ἀπ᾿ τῆς ψυχῆς μου τὴ συσκότιση

στίχους ἰσχνοὺς θὰ ἐπιδείξω
ἀποκλεισμένους ἀπὸ ἀπρόσμενη κακοκαιρία
ποῦ πλήγωσε θανάσιμα
κάποιο δειλό μου λυκαυγές.

Πολλὰ θὰ λὲν οἱ στίχοι αὐτοί,θὰ δεῖτε, θὰ διαβάσετε.
Ὁ τελευταῖος μόνο στίχος τίποτε δὲν θὰ λέει.
Κοιτώντας θλιβερὰ τοὺς προηγούμενους θὰ κλαίει.

Τετάρτη, 29 Φεβρουαρίου 2012

Νυχτερινή ανασκαφή


Είσαι γήινος!


Σαν το χωμα που σε γέννησε

σαν τη ριζα που σε εθρεψε
από λάσπη πλασμένος στα χέρια μου



Θα ήθελα να φυτρώσω μεσα σου

να γίνω σάρκα από την σάρκα σου
να φέρω εγκόλπιο τον σπόρο σου
να ονειροπαίρνομαι στη χώρα σου 
μόνο χώμα από το χώμα σου να ζω..
-mips-