Σκύβοντας πάνω ἀπ᾿ τῆς ψυχῆς μου τὴ συσκότιση

στίχους ἰσχνοὺς θὰ ἐπιδείξω
ἀποκλεισμένους ἀπὸ ἀπρόσμενη κακοκαιρία
ποῦ πλήγωσε θανάσιμα
κάποιο δειλό μου λυκαυγές.

Πολλὰ θὰ λὲν οἱ στίχοι αὐτοί,θὰ δεῖτε, θὰ διαβάσετε.
Ὁ τελευταῖος μόνο στίχος τίποτε δὲν θὰ λέει.
Κοιτώντας θλιβερὰ τοὺς προηγούμενους θὰ κλαίει.

Τετάρτη, 26 Δεκεμβρίου 2012

ΕΥΧΗ



Πουλί είμαι. Δεν έχω λαλιά.
Ένας λυγμός βάφει τα φτερά μου.
Μ’ έχεις βάλει σημάδι
και κάθε νύχτα με σκοτώνεις.

Μα θα ‘ρθει η ώρα,
θα με χρωματίσεις μ’ όνειρα
Στη γη των Μακάρων
μακριά θα πετάξουμε…

-mips-