Σκύβοντας πάνω ἀπ᾿ τῆς ψυχῆς μου τὴ συσκότιση

στίχους ἰσχνοὺς θὰ ἐπιδείξω
ἀποκλεισμένους ἀπὸ ἀπρόσμενη κακοκαιρία
ποῦ πλήγωσε θανάσιμα
κάποιο δειλό μου λυκαυγές.

Πολλὰ θὰ λὲν οἱ στίχοι αὐτοί,θὰ δεῖτε, θὰ διαβάσετε.
Ὁ τελευταῖος μόνο στίχος τίποτε δὲν θὰ λέει.
Κοιτώντας θλιβερὰ τοὺς προηγούμενους θὰ κλαίει.

Τετάρτη, 26 Δεκεμβρίου 2012

Δεκατρία ερωτικά κρατούμενα


Κρύπτη η ψυχή μου.
Υγρά, μέταλλα, πόθοι…
Και λέξεις. Άφατες μύχιες σκέψεις…
Σκούζουν, ουρλιάζουν, ανταριάζουν,
ξερνάνε συμφώνα και αφωνίες.

Οι σιωπηλές κραυγές,
δεκατρία ερωτικά κρατούμενα χυμένα στο χαρτί
ποίηση λογίζονται μόνο για τους τρελούς.

Ρημαγμένοι ποιητάδες,
ζωντανοί, νεκροί κι εγώ μαζί σας…

-mips-