Σκύβοντας πάνω ἀπ᾿ τῆς ψυχῆς μου τὴ συσκότιση

στίχους ἰσχνοὺς θὰ ἐπιδείξω
ἀποκλεισμένους ἀπὸ ἀπρόσμενη κακοκαιρία
ποῦ πλήγωσε θανάσιμα
κάποιο δειλό μου λυκαυγές.

Πολλὰ θὰ λὲν οἱ στίχοι αὐτοί,θὰ δεῖτε, θὰ διαβάσετε.
Ὁ τελευταῖος μόνο στίχος τίποτε δὲν θὰ λέει.
Κοιτώντας θλιβερὰ τοὺς προηγούμενους θὰ κλαίει.

Κυριακή, 15 Ιουνίου 2014

Αυτοσαρκαστικόν


Τη μέρα που θα βρω τον Άντρα 
-των ονείρων μου, 
ελπίζω να ξυπνήσω.

Γιατί πολύς ο ύπνος, αδερφέ… 
Κι εγώ σαν το λαχείο που δεν έπαιξα 
κι ελπίζω να κερδίσω.
-mips-