Σκύβοντας πάνω ἀπ᾿ τῆς ψυχῆς μου τὴ συσκότιση

στίχους ἰσχνοὺς θὰ ἐπιδείξω
ἀποκλεισμένους ἀπὸ ἀπρόσμενη κακοκαιρία
ποῦ πλήγωσε θανάσιμα
κάποιο δειλό μου λυκαυγές.

Πολλὰ θὰ λὲν οἱ στίχοι αὐτοί,θὰ δεῖτε, θὰ διαβάσετε.
Ὁ τελευταῖος μόνο στίχος τίποτε δὲν θὰ λέει.
Κοιτώντας θλιβερὰ τοὺς προηγούμενους θὰ κλαίει.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΠΑΡΑΓΜΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΠΑΡΑΓΜΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 12 Οκτωβρίου 2012

ΣΠΑΡΑΓΜΟΣ



Τον σπαραγμό πώς να τον ζωγραφίσεις;

Με μάτια γερμένα; 
Με χείλη σφιγμένα;
Δυο χέρια ξεσκίζουν σάρκες
Αιώνες απλωμένη πείνα
Κι αυτά δε φτάνουν….

Τον σπαραγμό πώς να τον πεις με λέξεις;

Με ποια πι; 
Με ποια ρο; 
Ένα μακρόσυρτο άλφα
Κι ένα χι μοναδικό
Κι αυτά δε φτάνουν…

Λες απλά «Φίλα με!» και σπαράζεις…
-mips-