Σκύβοντας πάνω ἀπ᾿ τῆς ψυχῆς μου τὴ συσκότιση

στίχους ἰσχνοὺς θὰ ἐπιδείξω
ἀποκλεισμένους ἀπὸ ἀπρόσμενη κακοκαιρία
ποῦ πλήγωσε θανάσιμα
κάποιο δειλό μου λυκαυγές.

Πολλὰ θὰ λὲν οἱ στίχοι αὐτοί,θὰ δεῖτε, θὰ διαβάσετε.
Ὁ τελευταῖος μόνο στίχος τίποτε δὲν θὰ λέει.
Κοιτώντας θλιβερὰ τοὺς προηγούμενους θὰ κλαίει.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ήμουν σιωπηλή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ήμουν σιωπηλή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 1 Νοεμβρίου 2010

Ήμουν σιωπηλή


Με μια καρδιά κουρέλι
μακριά απ’ του έρωτα τ’ αγέρι
Δίχως προστάτη, δίχως απάγκιο
με μια ψυχή ναυάγιο

****

Έλεγα πως ζούσα
πως ήμουνα παρούσα
Δίχως ανάσα, δίχως γέλια
Στα μάτια μόνο αμέλεια

****

Δήθεν ελευθερία
Μα της μοίρας μου δεσμία
Με δυο στήθια
που τα μάτωνε η αλήθεια

****

Με κυνηγούσε ο πόνος
Της μοναξιάς μου ο χρόνος
Κείνος ο τόπος της σιωπής
Εμπόδιο του γέλιου, της φωνής

****

Κι ήρθες εσύ
με μια καρδιά αγνή
Μία απ’ τα μάτια σου φωνή
βγήκε από μέσα μου κραυγή

****

Να σου πνέει με μανία
αγάπη και αγωνία
για το μέλλον μιας στιγμής
που θα’ μαστε μόνο εμείς

****

Μες της αγάπης τη σιγαλιά
να μένουμε για ώρες αγκαλιά
κάνοντας όνειρα τρελά
σαν δυο μικρά παιδιά

****

Μα μες του νου μου
την ανοία
έρχεται φωλιάζει με μανία
ετούτη η απαισιοδοξία

****

σαν ασφυξία της ζωής
πως εντέλει θα το δεις
δε θα μ’ αγαπάει κανείς…
……………..


Δημιουργός: M.I.Π.Σ.

Δημοσίευση στο stixoi.info: 17-08-2010