Tου Έρωτα και της Ψυχής

Σκύβοντας πάνω ἀπ᾿ τῆς ψυχῆς μου τὴ συσκότιση

στίχους ἰσχνοὺς θὰ ἐπιδείξω

ἀποκλεισμένους ἀπὸ ἀπρόσμενη κακοκαιρία

ποῦ πλήγωσε θανάσιμα

κάποιο δειλό μου λυκαυγές.

Πολλὰ θὰ λὲν οἱ στίχοι αὐτοί,θὰ δεῖτε, θὰ διαβάσετε.
Ὁ τελευταῖος μόνο στίχος τίποτε δὲν θὰ λέει.
Κοιτώντας θλιβερὰ τοὺς προηγούμενους θὰ κλαίει.

Δευτέρα 6 Ιανουαρίου 2014

Σιωπή ΙΙΙ

Ο Έρωτας γεννιέται και πεθαίνει σιωπηλά.

-mips-

Επιθυμίες

Δικαίωμα μου να αρνούμαι τη στιγμή.

Δικαίωμα σου να μου στερείς το μέλλον.

Υποχρέωση καμιά κανείς.

Στον Έρωτα υπάρχουν μόνο «Θέλω».

- mips-

Κυριακή 10 Νοεμβρίου 2013

Τι να ονειρευτώ ;
Κλείνω τα μάτια
Δυο χέρια
Μια αγκαλιά
Όχι…
Όχι αγκαλιά
Μια μέγγενη είναι
Θηλιά αχόρταγη
Χέρια που γραπώνουν σάρκες
Νύχια που γδέρνουν ψυχές
Δόντια που σκοτώνουν τον Έρωτα

Κι όμως...οι Θεοί είναι Αθάνατοι.
Έρωτας που πεθαίνει, απλά δεν υπήρξε.
-mips-

Πέμπτη 7 Νοεμβρίου 2013

ΕΘΙΣΜΟΣ

Ο Έρωτας είναι πλάνη.
Ασώματος και πείσμων.

Μυστήριο άχραντο.
Πικρό ποτήρι.

Αλκοολίκι της ψυχής…
Κι εγώ σε απεξάρτηση!

- mips-

Πέμπτη 21 Μαρτίου 2013

ΑΙΩΝΙΑ ΤΥΦΛΟΤΗΤΑ

Δεν κοιτάζω γύρω μου

Τις γεμάτες ζάρες ψυχές

Το σαράκι χορτάτο στο πάτωμα

Τη μούχλα που τρέχει στους τοίχους

Τα μάτια που ικετεύουν λίγη στοργή

Τα στόματα που άηχα ανοιγοκλείνουν

Τα κουδουνίσματα σε σάπια σύρματα

Τα σκισμένα χαρτιά που με μουτζουρώνουν

Τους δρόμους με τα σκυμμένα κεφάλια

Τις σφαλισμένες πόρτες με τα «ενοικιάζεται»

Τους πουλημένους έρωτες στημένους στις γωνίες

Δεν κοιτάζω μέσα μου, μη φανερωθούν οι φυλακές,

τα ουρλιαχτά, οι δολοφονημένες μέρες, εγώ, εσείς, εμείς,

οι νταβατζήδες με τα σχισμένα σώβρακα και τις γεμάτες τσέπες

που έχουμε θράσος ν’ αναπνέουμε αέρα των παιδιών μας.

Ημερησία προσωπική μου πρόβλεψη, η αιώνια τυφλότητα.

Κι έχω θυμό μέσα μου γαμώτο

-mips-

Άντρας

Δυο πρόσωπα τουλάχιστον!

Του αγριμιού και του θεριού.

Ψυχή μονάχα μία.

Παιδιού αμάθητου.

-mips-

...tu non puoi capire cosa vuol dire bagnarsi i pensieri di Te!

Πορνογραφία η ποίηση.

Μόνο που το ξεγύμνωμα πιο ρεαλιστικό.

-mips-

Λύκε... Λύκε;

Τι κι αν φύτρωσαν στο στήθος σου δάση.

Λύκος είσαι και κρύβεσαι πίσω τους, δειλέ.

-mips-

Πέμπτη 3 Ιανουαρίου 2013

Θυσία ΙΙ

Έψαχνα μια εσταυρωμένη. Δεν υπήρξε ποτέ.

Τόση υποκρισία να θυσιάζονται μόνο άντρες…

-mips-

ΕΝΘΥΜΙΟ

Σφηνωμένο κλειδί στη μνήμη.

Τίποτα δεν ξεκλειδώνει.

Άρα, εξ ορισμού, ένα κλειδί αχρείαστο.

Ίσως και όχι….

Κάθε βράδυ κουδουνίζει στην τσέπη η ελπίδα

της αφημένης, στο κεφαλόσκαλο, βαλίτσας σου.

-mips-

Το καπέλο

Το καπέλο σαν πεθαμένο από καιρό.

Αφημένο στην κρεμάστρα, χωρίς χέρι να το αγγίζει,

χωρίς βλέμμα να σέρνει επάνω του σκέψεις,

χωρίς κεφάλι να το βολτάρει σε άδειες πλατείες.

Κι εκεί έξω, τόσοι άνθρωποι σε αχρηστία

σουλατσάρουν καπελωμένοι τύψεις.

-mips-

Επίκληση

Θεέ μου,

αν δεν υπήρχαν οι λέξεις,

τι να ‘βρισκες και συ να σώσεις…

-mips-

Ανεπίδοτη Επιστολή

Αποστάτη από τη ζωή μου Έρωτα, προσπαθώντας να σε ορίσω

ξεριζώνω μια μια τις αλήθειες. Στα πόδια σου ξερνάω

ουρλιαχτό από τα σπλάχνα: «ΣΕ ΜΙΣΩ ΠΟΥ ΖΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΕΜΕΝΑ!»

Προσπερνάς τις περαστικές, ρίχνοντας μια ζερβή ματιά

και μ’ ανασηκωμένο φρύδι σκέφτεσαι: «Ωραία είναι η ζωή.»

Κάθε πρωί κοιτάς στον καθρέφτη με το λυκίσιο βλέμμα σου,

μοντάροντας στιγμές στο τρισδιάστατο παζλ της απουσίας.

Με μπριγιαντίνη διορθώνεις τις ατέλειες του χωρισμού, ενώ…

…δίπλα σου, Γυναίκα, μάρμαρο μουχλιασμένο, βρύα και αυταπάτες,

με δυο δαχτυλιές σέρνει τη θλίψη πάνω στον αχνιστό σου κόσμο.

Πόρνη σου γίνεται -αγία κι ερωμένη- το μάγουλο σου ιχνογραφεί,

καθώς εσύ αιώνιο speakage για λεύκες και υφάσματα προβάρεις.

Γυρνάς την πλάτη. « Ωραία που είναι η ζωή!» της ψιθυρίζεις…

Κι αυτή υποταγμένη, φορώντας στο ένα πόδι τρόμο, στο άλλο ελπίδα

λέει με τη σιωπή της : «Δέκα νωχελικά απογεύματα η ζωή μαζί σου…

Δεν έμαθες το άδειο βλέμμα να κεντράρεις στην ψυχή μου.»

-mips-

Ένας που μίλαγε μόνος του

Χθες συνάντησα έναν που μίλαγε μόνος του.

Σήμερα γύρω μου φωνές και στη μέση σιωπή.

Τελικά η μοναξιά παντού.

-mips-

Τετάρτη 26 Δεκεμβρίου 2012

Ο διάλογος μαζί Tης

Της λέω: «Είσαι λύτρωση!»
Κι αυτή με ύφος blasé
μου αποκρίνεται:
«Καταδίκη σου είμαι!
Το άπιαστο σου όνειρο!»

Ουρλιάζω:
«Παράτα με!»
«Αγάπα με!»
«Διώξε με!»
«Κράτα με!»

Αναρωτιέμαι…
«Γιατί ποτέ δεν έρχεσαι;
Σε χρειάζομαι!»

«Εσύ και τόσοι άλλοι…»
Μου απαντάει .
Θηλυκό η Ποίηση.
Ξεμυαλίστρα...
-mips-

Ποιητική συνουσία

Κι εκεί που φοβάμαι πως με εγκαταλείπει

έρχεται αυτή…

Κυρία!

Με τα τακούνια της

χτυπά ρυθμικά

μικρές κοφτές ενοχές.

Τακ!Τακ!

Τακ!Τακ!

…και νοσταλγώ κάθε στιγμή - αγκαλιά της.

Αυτή με χαϊδεύει, μα εγώ ασελγώ μέσα της.
Δεν είναι εκδίκηση.
Λατρεία της έχω, μα την βιάζω.
Έτσι, για να θυμάμαι την αμαρτία μου,
που τόλμησα να την αγγίξω.

Έρχεται αργά το βράδυ,
η Ποίηση.

- mips -