Σκύβοντας πάνω ἀπ᾿ τῆς ψυχῆς μου τὴ συσκότιση

στίχους ἰσχνοὺς θὰ ἐπιδείξω
ἀποκλεισμένους ἀπὸ ἀπρόσμενη κακοκαιρία
ποῦ πλήγωσε θανάσιμα
κάποιο δειλό μου λυκαυγές.

Πολλὰ θὰ λὲν οἱ στίχοι αὐτοί,θὰ δεῖτε, θὰ διαβάσετε.
Ὁ τελευταῖος μόνο στίχος τίποτε δὲν θὰ λέει.
Κοιτώντας θλιβερὰ τοὺς προηγούμενους θὰ κλαίει.

Κυριακή, 30 Σεπτεμβρίου 2012

Φτηνή ενδοσκόπηση



Καταπίνω τον εαυτό μου
ακόμη μια φορά
Φτύνω τις σκέψεις
σαν ενοχλητικά κουκούτσια
Τα  λάθη επαναληπτικές κρούσεις
σφηνώνουν κινδύνους

Υπήρξα μια φορά
ευτυχισμένη

Τώρα καταπίνω
τον εαυτό μου
Φτύνω τις λέξεις
σαν από συνήθεια
Και εξαχνίζομαι
Στο πέρασμα τους

Τι να σου κάνουν...
Κι αυτές
σαν τους ανθρώπους.
Νόμος της λήθης:
Τις απατάς
Σε ξεχνούν

Λέω παράνομα
να ζήσω
μήπως εν τέλει
στις λέξεις
με αποκτήσω
-mips-