Μελαγχολία

Το αληθινό πρόβλημα του μελαγχολικού ανθρώπου είναι πως εκτιμά μόνο όσα δεν έχει.
- mips -

Εγωισμός

Είχα μάτια κάποτε και έβλεπα σε κάθε ζωγραφιά τον δημιουργό της.
Είχα μύτη και ένιωθα τα αρώματα περαστικών –και μη.
Είχα στόμα όπου ρέμβαζαν στίχοι αγνώστων ποιητών.
Είχα αυτιά για τις σπαρμένες κραυγές ολούθε- τις σιωπές.
Χέρια είχα κι αφή να αφουγκράζομαι οδύνες και χαρές.
Πόδια καρφωμένα είχα και έχω στο «πάντα» που ποτέ δεν ήρθε.
Έτσι ακίνητη κινώ τις ζωές σας αγαπημένοι μου.
Αγαπημένοι μου εσείς που κινώ τις ζωές σας, μα δεν το νιώθετε.
Μάτια, μύτη στόμα, αυτιά, χέρια σας , φριχτός εγωισμός .
Παραδοχή σε στίχους που δεν διαβάζετε εσείς αγαπημένοι.
- mips -

Πόνεσα

Πόνεσα να αιωρούμαι.
Προσγειώστε με.

-mips-

Αδιαφορία

Η πλαστή σου αδιαφορία μ’ αφήνει αδιάφορη.
Κάστρο είσαι και θα υψωθείς.
-mips-

Μελέτη

Μελέτη σημαίνει να σ' αγκαλιάζει η αύρα θαυμαστών ανθρώπων.
-mips-

Ανάμνηση

Τι πίκρα στο στόμα, η γλυκιά Σου ανάμνηση!

-mips-

"Εύθραυστον"

Έκανες τέτοιον πάταγο, φεύγοντας.
Τι κι αν κρέμασα το "Εύθραυστον" στην πόρτα.
-mips-

Ταμείο

Πάσα ψυχή μετά της απομακρύνσεως εκ του ταμείου δεν επιστρέφεται.
- mips-

Μέσα απ' τα μάτια σου

Είχα ξεχάσει πως υπάρχει Θεός, μέχρι που μου το θύμισε μέσα απ' τα μάτια σου.
-mips-

Όριο στα όνειρα

Όριο στα όνειρα δεν μπαίνει.
Θα τα κοιμάμαι όπως θέλω.
-mips-

Αγαπώ

Αγαπώ σημαίνει διεκδικώ.
Διεκδικώ σημαίνει χαρίζομαι.
-mips-

Μείνε

Μόνη μου μιλώ...μιλώ...μιλώ...μιλ...μι...μη...μην...μείν...μείνε...

ΑΜΑΡΤΙΑ

Κάθε νύχτα ξεσκονίζοντας τα παλιά έπιπλα 

ξεθάβω το γραμμόφωνο της αμαρτίας. 

Αφήνω να παίζει νότες απόκοσμες, ηδονικές. 

Απομακρύνομαι, πηδώντας στο ένα μου πόδι. 

Η αθωότητα απλωμένη στο πάτωμα 

τσαλακώνεται στο πέρασμα σου, 

μα δε με νοιάζει. 

Η αμαρτία είναι γλυκιά... 

- mips-

Ερωτική Επιστολή ΙΙ

Θα μάθεις κάποτε, αγάπη μου,
πως οι άνθρωποι που αγαπάνε, ελευθερώνουν.
Στον Έρωτα δεν υπάρχουν είλωτες,
γιατί δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι.
Μόνο ζωντανοί ή νεκροί.
Ζωντανοί , οι έχοντες ψυχή.
Νεκροί, οι έχοντες το θάρρος να πετάξουν.

-mips-

Βαδίζοντας

Βαδίζοντας στη σκέψη μου, σκόνταψα πάνω σου.
Βαδίζοντας στο όνειρο μου, ξημερώθηκα στην αγκαλιά σου.
Κι όταν το δέρμα μου έγινε δέρμα σου, έπαψα να ονειρεύομαι.
Ζω.
- mips -

Η Άδολη νύχτα

Η Άδολη νύχτα. Από τα λίγα θηλυκά που προσφέρει και προσφέρεται...
-mips-

Ευτυχία

ΕΥΤΥΧΙΑ είναι λίγος ουρανός και το χέρι σου.
- mips

Άτεχνος στίχος

ΟΙ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ ΑΤΕΧΝΑ ΓΡΑΦΟΥΝ, ΓΙΑΤΙ ΘΥΜΗΘΗΚΑΝ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ.

- mips

ΕΛΛΕΙΨΗ

Μετρώ στο ταβάνι ένα ένα τα δευτερόλεπτα ζωής χωρίς εσένα.

Αργείς αγάπη μου; 

Κλείνω τα μάτια και ψαχουλεύω όνειρα. "Να ζω για να σε σκέφτομαι".

Αργείς αγάπη μου;

Στοιβάζω στη σειρά απαρχαιωμένες θλίψεις. Πόσο σε θέλω...

Αγάπη μου...Μην αργείς.

-mips-

Τρεις φορές άτιτλο

Ζητάς το λίγο. 

Αρνείσαι το πολύ. 

Αρκείσαι στο τίποτα. 

Το κόκκινο 

των χειλιών μου

ικέτευσε:

Μη φύγεις.

- mips-

Αγρυπνία

Ορφανεύει η σκέψη

τα μάτια σαν κλείσω.

Γι’ αυτό δεν κοιμάμαι.

Μην τύχει και νιώσω την απουσία σου…

-mips-

Δήλωση

Θα 'ρθει η μέρα που δε θα ζω για να σε σκέφτομαι.

ΕΠΙΚΗΡΥΞΗ

Δολοφονήθηκε νεαρή ψυχή, με κοφτερές λέξεις. 

Η επίθεση έλαβε χώρα στην οδό «ΙΩΒΕΙΟΥ ΥΠΟΜΟΝΗΣ» σε παρακείμενη τράπεζα ,

όταν η νεαρή κατέθετε μικροποσό έμπνευσης. 

Ο δράστης διέφυγε και αναζητείται «ζωντανός ή νεκρός» –καλύτερα νεκρός.

Φορούσε blasé ύφος, γυαλιά αστιγματικής γλώσσας και κίτρινα πεζά παπούτσια.

Οιαδήποτε πληροφορία οδηγήσει στην ποιητική σύλληψη θα ανταμειφθεί .

-mips-

Πόρνη ζωή

Η ζωή χορεύει σε ρυθμούς ρετρό.

Γελά υστερικά στο πέρασμα της.

Διασχίζοντας διαδρόμους στιλβωμένους

φτηνού παρακμιακού ξενοδοχείου,

φορά τα ψηλοτάκουνα παπούτσια της

και κάνει πιρουέτες σε ιδρωμένες συνουσίες.

Θλιμμένοι εραστές της παίρνουνε πνοές.

Σκορπούν άνανδρες λεηλασίες πάνω της

κι αυτή αγκομαχά, ουρλιάζει εκρήξεις,

κλειδώνοντας στα χέρια της τα βρωμερά σεντόνια 

Στο σώμα της κυκλοφορεί ρέον παρελθόν,

στις φλέβες της δεν έχει άλλο αίμα. 

Κάθε μέρα μια σταγόνα χύνεται

καλύπτοντας επίμαχες λεπτομέρειες 

μιας στυγερής δολοφονίας 

που κάποιοι ανεγκέφαλοι ρομαντικοί

ακόμα προσπαθούν να εξιχνιάσουν

Κι όταν το πτώμα της πια γυμνά υπέροχο θα βρουν

Οργή θα νιώσουν για το τέρας που τη ρούφηξε

Κι αυτή ευθύς κοιτώντας τους στα μάτια

Θα πει ψιθυριστά μια φράση :

«Κατάρα στους νεκρούς που ξέχασαν να ζήσουν!»

-mips-

Απαύγασμα

Πάντα θαύμαζα τους ανθρώπους που με λίγες λέξεις, έλεγαν μεγάλα λόγια. Όχι από κείνα τα ωραία...από κείνα που κατακάθι γίνονται, καθώς απολαμβάνεις τον καφέ πικρό.