Σκύβοντας πάνω ἀπ᾿ τῆς ψυχῆς μου τὴ συσκότιση

στίχους ἰσχνοὺς θὰ ἐπιδείξω
ἀποκλεισμένους ἀπὸ ἀπρόσμενη κακοκαιρία
ποῦ πλήγωσε θανάσιμα
κάποιο δειλό μου λυκαυγές.

Πολλὰ θὰ λὲν οἱ στίχοι αὐτοί,θὰ δεῖτε, θὰ διαβάσετε.
Ὁ τελευταῖος μόνο στίχος τίποτε δὲν θὰ λέει.
Κοιτώντας θλιβερὰ τοὺς προηγούμενους θὰ κλαίει.

Τετάρτη, 26 Δεκεμβρίου 2012

ΛΕΗΛΑΣΙΑ


Με πανσέληνη ψυχή
μέρες χτίζεις στην άμμο. 
Υγρά βότσαλα σκίζουν 
τα ηλιοκαμένα χέρια σου. 

Κι εσύ εμμένεις … 

Δεν ξέρεις πως σαν δύσει 
μοναδικό σου λάφυρο το μαύρο; 

-mips-