Σκύβοντας πάνω ἀπ᾿ τῆς ψυχῆς μου τὴ συσκότιση

στίχους ἰσχνοὺς θὰ ἐπιδείξω
ἀποκλεισμένους ἀπὸ ἀπρόσμενη κακοκαιρία
ποῦ πλήγωσε θανάσιμα
κάποιο δειλό μου λυκαυγές.

Πολλὰ θὰ λὲν οἱ στίχοι αὐτοί,θὰ δεῖτε, θὰ διαβάσετε.
Ὁ τελευταῖος μόνο στίχος τίποτε δὲν θὰ λέει.
Κοιτώντας θλιβερὰ τοὺς προηγούμενους θὰ κλαίει.

Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2015

Ταμείο



Πάσα ψυχή μετά της απομακρύνσεως εκ του ταμείου δεν επιστρέφεται.
- mips-

Μέσα απ' τα μάτια σου


Είχα ξεχάσει πως υπάρχει Θεός, μέχρι που μου το θύμισε μέσα απ' τα μάτια σου.
-mips-

Όριο στα όνειρα


Όριο στα όνειρα δεν μπαίνει.
Θα τα κοιμάμαι όπως θέλω.
-mips-

Αγαπώ

Αγαπώ σημαίνει διεκδικώ.
Διεκδικώ σημαίνει χαρίζομαι.
-mips-

Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2015

Τετάρτη 11 Μαρτίου 2015

ΑΜΑΡΤΙΑ





Κάθε νύχτα ξεσκονίζοντας τα παλιά έπιπλα 

ξεθάβω το γραμμόφωνο της αμαρτίας. 
Αφήνω να παίζει νότες απόκοσμες, ηδονικές. 
Απομακρύνομαι, πηδώντας στο ένα μου πόδι. 
Η αθωότητα απλωμένη στο πάτωμα 
τσαλακώνεται στο πέρασμα σου, 
μα δε με νοιάζει. 
Η αμαρτία είναι γλυκιά... 

- mips-

Τρίτη 10 Μαρτίου 2015

Ερωτική Επιστολή ΙΙ



Θα μάθεις κάποτε, αγάπη μου,
πως οι άνθρωποι που αγαπάνε, ελευθερώνουν.
Στον Έρωτα δεν υπάρχουν είλωτες,
γιατί δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι.
Μόνο ζωντανοί ή νεκροί.
Ζωντανοί , οι έχοντες ψυχή.
Νεκροί, οι έχοντες το θάρρος να πετάξουν.

-mips-

Βαδίζοντας



Βαδίζοντας στη σκέψη μου, σκόνταψα πάνω σου.
Βαδίζοντας στο όνειρο μου, ξημερώθηκα στην αγκαλιά σου.
Κι όταν το δέρμα μου έγινε δέρμα σου, έπαψα να ονειρεύομαι.
Ζω.
- mips -

Η Άδολη νύχτα



Η Άδολη νύχτα. Από τα λίγα θηλυκά που προσφέρει και προσφέρεται...
-mips-

Ευτυχία



ΕΥΤΥΧΙΑ είναι λίγος ουρανός και το χέρι σου.
- mips

Τρίτη 4 Νοεμβρίου 2014

Άτεχνος στίχος



ΟΙ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ ΑΤΕΧΝΑ ΓΡΑΦΟΥΝ, ΓΙΑΤΙ ΘΥΜΗΘΗΚΑΝ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ.
- mips

ΕΛΛΕΙΨΗ



Μετρώ στο ταβάνι ένα ένα τα δευτερόλεπτα ζωής χωρίς εσένα.
Αργείς αγάπη μου; 
Κλείνω τα μάτια και ψαχουλεύω όνειρα. "Να ζω για να σε σκέφτομαι".
Αργείς αγάπη μου;
Στοιβάζω στη σειρά απαρχαιωμένες θλίψεις. Πόσο σε θέλω...
Αγάπη μου...Μην αργείς.
-mips-

Τρεις φορές άτιτλο



Ζητάς το λίγο. 
Αρνείσαι το πολύ. 
Αρκείσαι στο τίποτα. 

Το κόκκινο 
των χειλιών μου
ικέτευσε:

Μη φύγεις.

- mips-

Αγρυπνία



Ορφανεύει η σκέψη
τα μάτια σαν κλείσω.

Γι’ αυτό δεν κοιμάμαι.
Μην τύχει και νιώσω την απουσία σου…

-mips-

Δήλωση



Θα 'ρθει η μέρα που δε θα ζω για να σε σκέφτομαι.

ΕΠΙΚΗΡΥΞΗ


Δολοφονήθηκε νεαρή ψυχή, με κοφτερές λέξεις. 
Η επίθεση έλαβε χώρα στην οδό «ΙΩΒΕΙΟΥ ΥΠΟΜΟΝΗΣ» σε παρακείμενη τράπεζα ,
όταν η νεαρή κατέθετε μικροποσό έμπνευσης. 
Ο δράστης διέφυγε και αναζητείται «ζωντανός ή νεκρός» –καλύτερα νεκρός.
Φορούσε blasé ύφος, γυαλιά αστιγματικής γλώσσας και κίτρινα πεζά παπούτσια.
Οιαδήποτε πληροφορία οδηγήσει στην ποιητική σύλληψη θα ανταμειφθεί .
-mips-

Πόρνη ζωή



Η ζωή χορεύει σε ρυθμούς ρετρό.
Γελά υστερικά στο πέρασμα της.
Διασχίζοντας διαδρόμους στιλβωμένους
φτηνού παρακμιακού ξενοδοχείου,
φορά τα ψηλοτάκουνα παπούτσια της
και κάνει πιρουέτες σε ιδρωμένες συνουσίες.
Θλιμμένοι εραστές της παίρνουνε πνοές.
Σκορπούν άνανδρες λεηλασίες πάνω της
κι αυτή αγκομαχά, ουρλιάζει εκρήξεις,
κλειδώνοντας στα χέρια της τα βρωμερά σεντόνια 
Στο σώμα της κυκλοφορεί ρέον παρελθόν,
στις φλέβες της δεν έχει άλλο αίμα. 
Κάθε μέρα μια σταγόνα χύνεται
καλύπτοντας επίμαχες λεπτομέρειες 
μιας στυγερής δολοφονίας 
που κάποιοι ανεγκέφαλοι ρομαντικοί
ακόμα προσπαθούν να εξιχνιάσουν


Κι όταν το πτώμα της πια γυμνά υπέροχο θα βρουν
Οργή θα νιώσουν για το τέρας που τη ρούφηξε
Κι αυτή ευθύς κοιτώντας τους στα μάτια
Θα πει ψιθυριστά μια φράση :


«Κατάρα στους νεκρούς που ξέχασαν να ζήσουν!»
-mips-

Απαύγασμα

Πάντα θαύμαζα τους ανθρώπους που με λίγες λέξεις, έλεγαν μεγάλα λόγια. Όχι από κείνα τα ωραία...από κείνα που κατακάθι γίνονται, καθώς απολαμβάνεις τον καφέ πικρό.

Κυριακή 15 Ιουνίου 2014

Χωρισμός


Και πάντα αναρωτιόμουν για τους ανθρώπους.
Γιατί μαζί τους.
Γιατί χώρια τους.
Μαζί τους, για να βλέπεις τα καλά τους.
Χώρια τους, γιατί δε μπορείς αλλιώς.
-mips-

ΟΡΦΕΑΣ ΠΕΡΙΔΗΣ - Ο ΚΑΦΕΣ

Πάντα θαύμαζα τους ανθρώπους που με λίγες λέξεις, έλεγαν μεγάλα λόγια. Όχι από κείνα τα ωραία...από κείνα που κατακάθι γίνονται, καθώς απολαμβάνεις τον καφέ πικρό.

Τα ανείπωτα


Τι κι αν η Ποίηση είναι καταφύγιο,
αγρίμι όταν είσαι…

Τι κι αν ο Κόσμος είν’ ηλιόλουστος,
σαν τρέμεις και κουρνιάζεις.
Την νύχτα μήδε αγέλες σε κρατούν, 
μήδε η λύσσα για θηράματα - αυταπάτες.

Την νύχτα σαν μπεις στο καταφύγιο,
ουρλιαχτά σου μόνο, τα λόγια.
Αυτά που δεν γράφτηκαν 
και δε θα γραφούν ποτέ.

Ανάξια λόγου, ανάξια λόγια…

Για τούτο είν’ άξια η ποίηση.
Για όσα έγραψες και έπειτα κατάπιες.
Γιατί αγρίμι είσαι. Στόχος να καταπίνεις.
Αυτά που δεν ειπώθηκαν και δε θα ειπωθούν ποτέ... 

-mips-

Αυτοσαρκαστικόν


Τη μέρα που θα βρω τον Άντρα 
-των ονείρων μου, 
ελπίζω να ξυπνήσω.

Γιατί πολύς ο ύπνος, αδερφέ… 
Κι εγώ σαν το λαχείο που δεν έπαιξα 
κι ελπίζω να κερδίσω.
-mips-

Φυγή ΙΙ


Η νύχτα είναι της Σιωπής.
Μυρωμένη μυριάδες σίγμα.

Η νύχτα είναι της Φυγής.
Στολισμένη λεπτομέρειες ασήμαντες
- Μυριάδες πάλι.

Μια λεπτομέρεια μόνο απέδρασε:
Κάθε νύχτα που σωπαίνεις,
εγώ πενθώ τις φυγές που δεν μπόρεσα.

-mips-

Δίλημμα


Πως να σε ξεπεράσω;
Με ή χωρίς εσένα;

Εν Ψυχρώ

Για ένα δε σε συγχωρώ. 
Που μου σκότωσες τον Έρωτα
-mips-