Αντίδοτο

Δηλητήριο ζωή ….

κυλούσε στις φλέβες μου το αίμα

πριν ξημερώσει και φανεί

στις γρίλιες ένα ψέμα

             ****

εφιάλτης σκοτεινός

στου μυαλού τα μονοπάτια

ένας ύφαλος ψηλός

μες τη πυρκαγιά κομμάτια

             ****

θέλω να πέσω να καώ

μα δεν είναι εφικτό

γιατί ξέρω πως πονά

του κενού η μυρωδιά

             ****

Είσαι αντίδοτο  ζωής

σαν βραδιάσει θα φανείς

μα δεν ξέρω αν μπορώ

απ’ τα χείλη να πιαστώ

             ****

Είναι η προδοσία

Μια ακόμα ευκαιρία

Να χαθώ στη σιγαλιά

Και να φύγω μακριά

             ****

Ή  να πιάσω απ’  τα  μαλλιά

Τη ζωή για μια φορά

Να ζυγίσω την χαρά

Αδιέξοδα πολλά……

-mips-

Άνισοι εραστές

Όταν ο Έρωτας αργοπεθαίνει, μη φοβηθείς!

Οι Ερασιτέχνες με πτώματα δεν ασχολούνται.

Φτιάχνουν παράδεισους

και καταπίνουν τα κλειδιά.

Με βλέμμα που γυαλίζει

χαμογελούν σαρδόνια

στο θάνατο που νίκησαν.

Στους Ερασιτέχνες

πρέπουνε γυμνές αλήθειες.

Όχι ταριχευμένες επαφές,

αραχνιασμένες φρεναπάτες,

λαχανιασμένα ψέματα

και σάπιες υποσχέσεις.

Οι ερασιτέχνες δεν πενθούν

Κλείνουν το μάτι πονηρά

και φτιάχνουν παραδείσους

για άξιους συλλέκτες  λήθης

Οι Ερασιτέχνες πίσω δε κοιτούν

Ξεχνούν τους άυλους σακάτες

Και πλέουν ήρεμοι και λάγνοι

σε αχόρταγα πελάγη ευτυχίας…

-mips-

Εγωκεντρικόν

ΕΛΕΟΣ...Mips

Λυγαριά

Νυχτερινή Ανασκαφή - Ποίηση by mips

Σιωπή

Ποίηση

Καταστροφή

Ζωή νεκρή

Video by Georgia Goudaki-Sarantos 

Τα άχραντα μυστήρια

Ο πανθ’ ορών και τα πάντα πληρών

ήρθε κι απόψε στη νύχτα μου…

Αγρίμι φώλιασε μέσα μου

κι ας αποκήρυξα όλα τα πάθη μου.

Τύφλωσε την αναμάρτητη λαγνεία μου

Εισήλθε στο ναό της ένθεης μανίας μου

Και κατασπάραξε τα ιερά και όσια μου

Προσμένοντας την πραγματική παραμυθία σου

Δέομαι την άχραντη φιλανθρωπία σου

Ομολογώ την άφατη χρεία σου

Δοχείο εγώ της εύνοιας σου

Προσκυνώ την μεταμέλεια σου

Και πάσχω τα μαρτύρια σου

Ανδρών άριστε, χρυσέ και άργυρε μου

με όλες τις γλώσσες θα στο λέω:

«Προσφορά, σού γίνομαι …

Στάλαξε μου υγρό πυρ

Και άσε με κατόπιν

Στο έλεος σου…»

-mips-

09/03/12

https://www.facebook.com/groups/erospsuxh/

Αναμνηστικό

Στα τέσσερα μου χρόνια 

ξενυχτούσα κάτω απ’ τον πλάτανο

και το φύσημα του αγέρα 

στόλιζε τα μαλλιά μου.

Τώρα που οι πλάτανοι έχουν γύρει 

αναζητώ αιτίες της άπνοιας μου

Μα είναι τόσο απλό…

Σκυμμένα δέντρα. 

Πώς να ανασάνεις, 

όταν τα φύλλα τους 

κρύβουν τον ήλιο; 

-mips-

Ζητείται παρόν

Άυλες νύχτες ακέραιες

Στιγμές κουρνιασμένες

Σε παρελθόν που δε σβήνει

Υπήρξα κάποτε κι εγώ 

Γυναίκα

Όχι … μη με παρεξηγείτε

δε σβήνω το παρελθόν

το αφήνω παρελθόν

Αυτό με έμαθε να ζω 

σε χρόνο Ενεστώτα.

Πιο γυναίκα τώρα…

-mips-

Άφατη καθημερινή ιστορία

Και είπε ο άντρας: θα σκάψω

Και η γυναίκα έσκυψε

Και είπε ο άντρας: θα φύγω

Και η γυναίκα έκλαψε

Και είπε ο άντρας: Έλα

Και η γυναίκα γέννησε

Και είπε ο άντρας: Σε ξεχνώ

Και η γυναίκα γέλασε...

Έχω τον σπόρο σου...

Φύγε τώρα.

-mips-

Παράδοση όπλων

Το "παραδίνομαι" 

ρήμα ιερό

ακατάσχετα αιμορραγικό

κυλάει στις φλέβες μου

φτάνει στο στόμα μου

κρέμεται στα χείλη μου

Το καταπίνω

Ε ψιτ!

Νικητές και ηττημένοι;

Η αμνηστία αξίζει

μόνο σε όσους

ψιθυρίζουν

"Μολών λάβε!"

Οι άλλοι απλά σας κλείνουν το μάτι 

Μην τους χτυπάτε

Σερνάμενοι είναι...

Δεν σας αξίζουν!

-mips-

Νυχτερινή ανασκαφή

Είσαι γήινος!

Σαν το χωμα που σε γέννησε

σαν τη ριζα που σε εθρεψε

από λάσπη πλασμένος στα χέρια μου

Θα ήθελα να φυτρώσω μεσα σου

να γίνω σάρκα από την σάρκα σου

να φέρω εγκόλπιο τον σπόρο σου

να ονειροπαίρνομαι στη χώρα σου 

μόνο χώμα από το χώμα σου να ζω..

-mips-

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

Προς τους Αξιότιμους

Έλληνες « πρίγκιπες»,

Φαντάσου τόση πλάνη 

που πίστεψα

πως βατράχια κι άνθρωποι 

έχουν τα ίδια ένστικτα.

Μοναδική τους ομοιότης

πως χάφτουν μύγες.

-mips-

ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ

-Θέλω την ψυχή σου!

-Δεν έχω

-Θέλω τότενες το κορμί σου!

-Δεν έχω

-Πως ζεις;

-Ζω

-Δώσε μου …

-Δεν έχω

Κλειστά! 

Όλα «κλειστά λόγω θλίψης»

-mips-

Στιγμή άπνοιας

Μετά από την εγκατάλειψη τι άλλο να προσμένεις;

Κρεμάστε επιτέλους μια πινακίδα « Κατεδαφιστέον» 

να ξέρουμε κι εμείς οι έγκλειστοι πώς θα φερθούμε!

-mips-

Στον άγνωστο Χ.

Σ’ ένα φτηνό ξεκοιλιασμένο στρώμα

μου πήρες σώμα, αίμα, δέρμα…

θνητέ μου έρωτα … …

χαρίσματα σου!

Μου άφησες τουλάχιστον στο χέρι την ψυχή..

-mips-

Για Σένα Ποίηση…

Σε ανασάλεμα της πρώτης σκέψης 

Έρχεσαι Εσύ, Τέχνη της Ποιήσεως… 

Μέθης συναπάντημα 

που ξεριζώνεις οργασμούς της θλίψης 

Ακολασίας παραμιλητό 

που συγχωρείς σπασμούς της μνήμης 

Νεκροφιλήματος αγίασμα 

που αγγίζεις των ζωντανών τις σάρκες 

Αμαρτίας προσμονή 

που καθαγιάζεις των ψυχών το θρήνο 

Νόστος μεταμέλειας 

που συνεπαίρνεις των ερώτων πάθη 

- Άβυσσος η ψυχή των Ποιητών… 

- Αβυσσαλέα εσύ της Τέχνης Ποίηση 

Φύλαγε τα παιδιά σου… 

-mips-

Αίνιγμα

Στον ναό της ψυχής μου σε συνάντησα 

Στον θρόνο της ύπαρξης μου σε ύψωσα

Ως κάτοικο της ανάγκης μου σε λάτρεψα

Ως αθάνατο Θεό στη μήτρα μου σε κυοφόρησα

Έσκυψα και προσκύνησα 

στη γωνία των χειλιών σου φιλί προδοσίας

και μετά ανάμεσα στα στήθια μου

στους χτύπους της καρδιάς μου

σε σταύρωσα και σε αποκαθήλωσα

για να λυτρωθώ από το αίνιγμα :

«Δική σου η Ανάσταση ή δική μου τελικά;»

-mips-

Έρωτας είναι να νιώθεις το σ αγαπώ σε παρένθεση

Έρωτας είναι να νιώθεις το σ’ αγαπώ σε παρένθεση…

Να ακούς τη μιλιά του

Να απαντάς με ψιθύρους

τα άσχετα, τα καθημερινά

και η ψύχη σου παρενθετικά

να φωνάζει… σ’ αγαπώ!

Να μιλάς με τη σκέψη του

Να στάζεις  την επιβίωση του

Να σου χαρίζει την εξέλιξη σου

Και η ψυχή σου παρενθετικά

να σπαράζει… σ’ αγαπώ

Να βλέπεις  με τα μάτια του

Να δίνεσαι με τα χέρια του

Να μπουσουλάς με τα πόδια του

Και η ψυχή σου παρενθετικά

να πετάει μικρά….

απειροελάχιστα

αμέτρητα

νωχελικά

βασανιστικά

παιχνιδιάρικα

σαγαπάκια

σ’ αγαπώ!

-mips-

Πεπρωμένο

Ήρθες χθες αργά 

μες τη ζωή μου τη μεστή
από λάθη άνοστου παρελθόντος 

που νόστο γύρευε στη θλίψη

τροφή της λήθης μου εστάθης

να μου θυμίσεις πως
με ιάματα του πάντα και του πριν

δε φτιάχνεται ο άνθρωπος

Ιθάκη μου πρόσφερες στις χούφτες σου

και γω σα διψασμένο έρμα

έγλυψα αρμύρα των δακρύων σου

κατάπια την μισαλλόδοξη σκέψη σου 

έρανα με ελπίδα το κορμί σου

γονάτισα στην ύπαρξη σου

και μέθυσα...

Έλα και αύριο αργά...

να δεις τα αναφιλητά σου μέσα μου...

Θα πιω ακατέργαστα τα λόγια σου...

Θα λάβω κοινωνία τα φιλιά σου...

Θα εξομολογηθώ τα πάθη σου...

Θα σταυρωθώ στα πόδια σου...

Θα αναστηθώ στα χέρια σου...

Έλα...

Μα φρόντισε να είναι αργά...

Αλλιώς δε θα προλάβω

"το φυγείν, το αδύνατο"

-mips-

Απολογισμός-Φωτοποιήματα